معجزه

 

زندگی یعنی؟

زندگی یعنی مسیری رو به آب
زندگی یعنی نه بیداری نه خواب

زندگی یعنی سرای امتحان
زندگی یعنی در ان عاشق بمان

زندگی یعنی کمی و کاستی
زندگی یعنی دروغ و راستی

زندگی یعنی صفا ، مهر و وفا
زندگی یعنی ستم ، جور و جفا

زندگی یعنی سفر ، راهی دراز
زندگی یعنی جهانی رمز دار

زندگی یعنی مهی در پشت ابر
زندگی یعنی بلا و درد و صبر

زندگی یعنی دو روزی میهمان
زندگی یعنی فریب میزبان ...

کفتر عشق

اگه تو بزاري من كفتر عشقم واسه پرواز

 

واسه اوج گرفتن من نشي تو مانع پرواز

 

من فرستادم تو پاكت قلبم و برات هديه

 

مي دونم ارزش نداره واسه اين صاحب نامه

 

ولي بهترين هدبه واسه عاشق قلبه...قلبه

 

من دادم برات نشونه

 

بخونش وقتي تنگه....

گناهم این است که تو را دارم دوست

وفای عشق

 

 

 

آلیس در سرزمین عجایب

 

عشق

دنبال کسی باش که قلبش با تو بزنه نه پلکش

 

 

پاییز

 

دل به دریا ......

 

 

خیال کردم که با من همدم وهمراز و همدردی

به مردی   باتو پیوستم    ندانستم که نامردی

عشق گر با تو بیاید به پرستاری من

شب هجران نکند قصد دل ازاریی من

اشک

من از طرز نگاه تو........

تنهایی

 

 

 

من پذیرفتم شکست خویش را

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را

 پندهاي عقل دور انديش را

من پذيرفتم که عشق افسانه است

 اين دل درد اشنا ديوانه است

ميروم از رفتن من باش شــــــــــــاد

از عذاب ديدنم ازاد باش

گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي

 آرزو دارم ولي عاشق شوي

ارزو دارم بفــــهـــــمي درد را

تلخي برخورد هاي سرد را....

شهری به نام عشق

در شهري به نام عشق کوهي است به نام محبت

در اين کوه رودي است به نام صفا

در اين رود آبراهي ميرود به نام وفا

سر انجام اين آبراه به آبگيري ميريزد به نام وداع

بگذار گريه كنم براي عاطفه اي كه نيست

و

دنيايي كه انجمن حمايت از حيوانات دارد

اما انسان پا برهنه و عريان ميدود

بگذار گريه كنم براي انساني كه راه كوره هاي

مريخ را شناخته است اما هنوز!

كوچه هاي دلش را نمي شناسند

غم و درد زندگی قلبمو داغون میکنه

دل بی پناهمو غصه پریشون میکنه

دشمن کهنه بوده با من همیشه زندگی

واسه من دیگه این زندگی نمیشه زندگی

میشه که منم یه روز بشم بی غم تو زندگی

 

در غروب آرزو هام کسی یارم نبود

 

 

انتظار مرگ داشتم آن هم یارم نبود

 

 

سالهاست که کور شده ایم

 

قرن هاست کر گشته ایم

 

حتی صدای تپش قلب خویش را از یاد برده ایم

 

سالهاست که قلب را انکار کرده ایم

 

و در سر زندگی میکنیم

 

سالهاست که بودن را با ماندن اشتباه گرفته ایم

ما عاشق فهم و ادب و معرفتیم

ما خاک قدوم هر چه زیبا صفتیم

از زشتی کردار دگر خسته شدیم

محتاج دو پیمانه می معرفتیم

 

عزیزم قصه نگو خوب میدونم

                                    عشق من تو قلب سنگت دیگه جایی نداره...

                            دیگه دوست داشتن من برای تو                        

                                                 قصه ی قدیمیه،حوصله اتو سر میبره

                                     چشم تو چشمای دشمن منه

چشماي باروني من تشنه برق نگاته

 

كوچه پس كوچه دلم محتاج صداي پاته

 

حالا هر جا هر كي هستي توبدون آروم جوني

 

دست تقدير اين چنين با من خسته بخوني

 

 

 

 

 

يه لحظه چشماتو ببند ببين هنوز دوست دارم

 

شبا كه خوابت نمي ياد منم به يادت بيدارم

 

 

 

 

هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشید

    

بهر یک گل منت از صد خار می باید کشید

  

من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل

 

بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید

 

 

 

 رفتي و از رفتن تو

                                             قلب آيينه شكسته

    كوچه ها در خلوت شب

                                         پنجره ها همه بسته

    آسمان خاكستري رنگ

                                     بغض باران در نگاهش

    خنجري در سينه دارم

                                           دودي ابر سياهش

    بي تو من از نسل

                                          بارانم بارانم بارانم

    چون ابر بهارانم

                                        گريانم گريانم گريانم

    بي تو من با چشم گريان

                                          سيل غم برد آشيانم

    خواب سرخ بوسه هايت

                                            مي نشيند بر لبانم

 

 

 

 

 

منم كه با دريا تلاطم كرده ام          راه دريا را چرا گم كرده ام ؟؟؟

   

قفل غم بر درب سلولم مزن !           من خودم خوشباورم گولم مزن

     

من نمي گويم كه خاموشم مكن              من نمي گويم فراموشم مكن

    

من نمي گويم با من يار باش          من نمي گويم مرا غم خوار باش

     

من نميگويم دگر گفتن بس است              گفتن اما هيچ نشنفتن است

        

روزگارت شيرين باد ! شاد باش   دست كم يك شب تو هم فرهاد باش

           

آه !! در شهر ما ياري نبود                قصه هايم را خريداري نبود

              

واي !! رسم شهرتان بيداد بود             شهرتان از خون ما آباد بود

             

خسته ام از قصه هاي شومتان            خسته از همدردي مسمومتان

                   

 

 

 

 

تنهاترین

منم تنها ترين تنهاي دنيا

تويي زيبا ترين زيباي دنيا

منم مثل اميد يك قناري

قراري بر دل هر بي قراري

منم يلداي بي پايان عاشق

تو بودي مرحم درد شقايق

تويي ساكت تر از پژواك شبنم

به روي برگ گلها خواب نم نم

منم آن لهجه لبريز از درد

نگاه تو نبود هرگزم سرد

تويي لالايي خواب خوش آواز

نگاهم را ببين در شوق پرواز

منم آن دختر لبريز از مهر

كه جادوي نگاهت كرده اش سحر

نگاهت را پرستم اي نگارم

فداي تار مويت هرچه دارم

 

]_________LOVELOVE____________LOVELOVEL
______LOVELOVELOVELO_______LOVELOVELOVELOVE
____LOVELOVELOVELOVELOV___LOVELOVELOVELOVELOV
___LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVE_______LOVE
__LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVE_________LOVE
_LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVE_______LOVE
_LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVE______L
LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVE__LOV
LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOV_L
LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVEL
LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVEL
_LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOV
__LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVEL
____LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELO
______LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVEL
_________LOVELOVELOVELOVELOVELOVELOVELOV
____________LOVELOVELOVELOVELOVELOVEL
______________LOVELOVELOVELOVELOVE
_________________LOVELOVELOVEL
___________________LOVELOVEL
_____________________LOVELO
______________________LOVE
_______________________LO

 

در خواب ناز بودم شبي

ديدم كسي در ميزند

در را گشودم روي او

ديدم كه غم در ميزند

اي دوستان بي وفا

 از غم بياموزيد وفا

با اين همه بيگانگي

هر شب به من سر ميزند

یاد تو

افتاب گردان

بايد خريدارم شوي تا من خريدارت شو م

        از جان ودل يارم شوي تا عاشق زارت شوم                                                                   

                                             من نيستم چون ديگران بازيچه بازيگران

                               

  اول به راه آرم تو را وانگه  گرفتارت شوم

غروب شد
               آفتاب رفت
                       آفتابگردان به دنبال خورشید گشت

                              ناگهان
                                      ستاره ای چشمک زد

                                آفتابگردان سرش را پایین انداخت

                                            گلها هیچ وقت خیانت نمی کنند ...

 

 

رویا

انتظار

دلم    درياي   بي تابه   خدايا

انيسم  چشم   بي خوابه   خدايا

به مستي هر کسي ميخونه داره

مرا    ميناي   خونابه    خدايا

 

 خداوندا   بسان     برگ    پائيز

 وجودم را به پاي عشق خود ريز

 خوشا  افتم  به پايت  در  بهاران

 بهارم   را  به    پائيزم    بياميز

 

نمي خواهم  کسي  من  را بجويد

مبادا    دل   گلي    تازه    ببويد

نمي خواهم  بگويم  ديگرازعشق

دلم خواهد که عشق از من بگويد

 من  آن  پروانه ام  در  مشکل  خود

                             كه  مي سوزم   به   آداب  گل  خود

            تو هستي باعث مرگ  من  اي شمع

                              خودت   هستي   وليكن   قاتل  خود

             من  از  عشق  تو مي سوزم ولي تو

                                هم   از  من  غافلي  هم  غافل  خود

             نه ليلا ئی  نه مجنونی  که  هستی ؟

                                 چه ای  با  شعله ی   ناقابل  خود؟

             می و مينای  تو   يک   سينه   آتش

                                 چه سرمستی؟! ندانی حاصل خود؟

              مرا می سوزی و خود می شوی آب

                                    تو  با  من  دشمنی  يا  با  دل  خود

مسوزان  گرد  خود  پروانه ها  را

که تنها  می شوی در  محفل  خود

   چشم من برچشم تو چون باز شد

                                    زندگي  از  چشم   تو  آغاز   شد

                    با  نگاهت  زندگي  رونق  گرفت

                                      چشم  تو  سر چشمه  اعجاز شد

                   پيش تو گل واژه ها سنگين شدند

                                       با  سكوتم   آسمان   همراز  شد

                   ناگهان اشكي  تبسم  زد به  چشم

                                       عشق من با اشك   من ابراز  شد

                   آسمان  لرزيدو باران  سر  گرفت

                                      ساز شب با سوز من همساز شد

                   گفتم  اي زيباترين  آهنگ توست

                                       لحن  باران كه  چنين   آواز  شد

                   پرده پرده  آب را  خواندي به من

                                         بی صدا باران شکست و باز شد

                   تار وپودم  را  هياهو   بر   گرفت

                                         دل   ميان  سينه  در  پرواز  شد

   ناگهان  خنديدي وشب هم شكست

    زندگي  با   عشق  تو  آغاز  شد

موش عاشق

منتظرتم تا که بیای